[ بخش اول ] آغاز تاريخ رشيدى 1 آفريدگار تعالى و تقدس در مبداء فطرت به وقت تكوين ارواح ، ابتداء أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ 2 مر جميع ارواح را صلاء عام در داد بعضى را كه به نيل سعادت وَ اللَّهُ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ 3 مشرف گردانيد به جواب بلى موفق ساخت و فرقهء را كه بليل « 1 » 4 ( 5 پ ) شقاوت خَتَمَ اللَّهُ عَلى قُلُوبِهِمْ وَ عَلى سَمْعِهِمْ وَ عَلى أَبْصارِهِمْ غِشاوَةٌ 5 ، داغ خال آسا بر جبين ايشان نهاد آيه صُمٌّ « 2 » بُكْمٌ 6 را پيش نهاد ايشان افتاد . « 3 » حكمت آن توفيق مرفوقه اول را سبب اين توبيخ مرفوقه ثانى را با وجود عدم علت از حيزّ عقل بيرون است و خوض در اين ممنوع و بنده بر تسليم اين مأمور و از آن است كه ايمان اگرچه تصديق قلب و اقرار باللسان « 4 » است اما حقيقت ايمان ، ايمان به غيب آوردن است و اين دولت از راه عقل ميسر نيست . بيت : « 5 » ره عقل جز پنج بر پنج نيست * به غير خدا در جهان هيچ نيست هدايت ازلى عنايت لم يزلى است و هدايت عبارت از ايمان به غيب آوردن « 6 » است و آن موهبت است نه مكتسب . صاحب كشف المحجوب گويد از امير المؤمنين على - كرم اللّه وجهه - پرسيدند از معرفت . گفت : « عرفت اللّه باللّه و عرفت ما دون اللّه بنور اللّه » ؛ يعنى

--> ( 1 ) . نت : به نيل . ( 2 ) . نب : + و . ( 3 ) . نت : + و . ( 4 ) . نب : بالسان . ( 5 ) . نت : فرد . ( 6 ) . نت : آورده .